De zeventienjarige Raven wordt in het stadspark dood aangetroffen. Zijn beste vriend Perre pleegt een dag later zelfmoord door van de kerktoren te springen. Bestaat er een verband tussen beide gebeurtenissen? Emilie, de moeder van Perre, gelooft niet in de zelfmoord van haar zoon. Wanneer zich in haar huis en in de kamer van Perre onverklaarbare gebeurtenissen voordoen beseft Emilie dat méér aan de hand is. Dan verschijnt Caro Westerhof ten tonele, een jonge vrouw die sinds de dood van haar man Cas over de vreemde gave beschikt contact te onderhouden met de doden. Reden genoeg voor Emilie om haar hulp in te roepen in de hoop te achterhalen wat met haar zoon is gebeurd. Feliers (1971) vertelt in dit derde deel* rond Caro Westerhof, de gebeurtenissen rond de beide sterfgevallen telkens vanuit een wisselend perspectief, in vrij korte hoofdstukken en flitsende dialogen, hetgeen vaart in het verhaal brengt, dit verdeeld over drie delen. De lezer voelt snel aan waar de intrige heen gaat maar dan zorgt de auteur, aan het einde, voor een onverwachte ontknoping. Wordt duidelijk vervolgd.